تبلیغات
شرکت پیمانکاری حصیـــــن ســـــازان فــــــراست - طراحی منظر گیاهی در معابر شهری

طراحی سایت

قالب وبلاگ

طراحی سایت


شرکت پیمانکاری حصیـــــن ســـــازان فــــــراست
هدف رضایت شماست


4

نوشته شده در تاریخ جمعه 29 مهر 1390 توسط سید جواد میرتبار


خیابانها در بافت شهرها به عنوا ن شریانهای حیاتی و سلسله اعصاب شهری از اهمیتی شایان برخوردار هستند.از این رو طراحی آنها رویکردی  جدی و کارشناسانه را می طلبد که پاسخگوی تمامی نیاز  و توقع شهروندان از چنین فضاهایی باشد.یکی از عمده ترین ایتم ها در طراحی خیابان،پیاده رو و بطور کلی معابر شهری  فضای سبز آنهاست که عمدتا در طراحی ها نادیده گرفته می شود.

با توجه به اهمیت فضای سبز خیابانی در این بخش سعی بر آن بوده تا  مطالبی  پیرامون این مهم گردآوری شده تا شاید  جهت   استفاده  شما عزیزان مفید واقع شود.

نقش های فضای سبز پیاده روها :

-        تعدیل شرایط محیطی( سایه اندازی، تعدیل سنی دما ،رطوبت و... )

-        كنترل نسبی آلودگی ( آلودگی صوتی ، نور و هوا)

-        پوشاندن مناظر بد و تعدیل خط آسمان

-        هدایت دید رانندگان وسایط نقلیه

-        تعریف و خوانایی فضاها

-        كنترل حركت سواره و پیاده

1- درختان در معابر شهری:

عناصر گیاهی مورد استفاده در جداره خیابانها عمدتا شامل دو گروه از گیاهان است : گیاهان پرچینی و درختان عدم استفاده از گیاهان پوششی به درختچه ها دلایل مختلفی دارد كه مهمترین آن كمبود فضای اختصاص داده شده به كاشت گیاهان كنار پیاده روهاست و اما از درخت به این دلیل استفاده می شود كه درخت ارزانترین و ساده ترین وسیله ای بوده كه از طریق آن می توان كیفیت فضاهای شهری خصوصا خیابانها را ارتقا بخشید. درخت می تواند نقش های گوناگون و متنوعی را در خیابانها داشته باشد.

تركیب نور و گیاه در شب زیبایی خاصی به خیابانها و شبكه های دسترسی می دهد ضمنا از نظر عملكردی درخت وسیله سیار مناسبی جهت تفكیك فضاهای مخصوص عابر پیاده از سواره و نظایر آن است تنه وشاخه درختان گاهی مانند ستونهای ممتد ، لبه برجسته و در عین حال شفاف بوجود می آید. وجود آنها در امتداد مسیر پیاده و سواره برای عابر پیاده سپر ایمنی ایجاد می كند.

باید توجه داشت كه هر درختی مناسب كاشت در معابر نیست و باید خصوصیاتی داشته باشد:

-        فاقد عوامل مزاحمی مثل خار، بوی بد، میوه های آلوده كننده و ... باشد.

-        با شرایط اقلیمی از لحاظ كاركردی هم خوانی داشته باشد (‌مثلا در اقلیم گرم و خشك سایه مناسب فراهم كرده اما با از دست دادن برگهای در زمستان مانع یخ زدگی معابر شود.

-        فاقد سیستم ریشه ای سطحی و گسترده باشد زیرا وجود چنین سیستم ریشه ای باعث آسیب دیدگی كف پوش معابر،پی ساختمانها و تاسیسات زیرزمینی خواهد شد.

-        در صورت وجود سیستمهای هوایی انتقال نیرو، ارتفاع درخت باید به گونه ای باشد كه با سیستم ها تداخل پیدا نكند.

-        در برابر آلودگی هوا و خاك مقاوم باشد.

-        ارتفاع تاج درخت از زمین باید حداقل دو متر باشد تا برای عابرین ایجاد مزاحمت نكند و از طرفی نیازمندهرس دائمی نباشد

-        قامت گیاه و ویژگی های زیبا شناختی آن باید با ساختار فضا هماهنگ باشد.

-        تغییرات فصلی محسوس داشته باشد تا باعث درك گذشت زمان توسط مردم گردد و ظواهر طبیعت را به خوبی وارد محیط سازد.

علاوه بر معیارهای عمومی كه برای انتخاب گونه باید مد نظر قرار بگیرند، بایستی به بسیاری از عوامل زیباشناختی نیز توجه داشت بطور مثال اگر در كنار یك خیابان یك سری كاربردی های عمومی نظیر پارك ، موزه ، مركز خرید و... وجود داشته باشد بایستی به نحوی تاكید شوند . طراحی كاشت و در عین حال گونه هایی انتخابی،نسبت به یك خیابان كه در دوطرف آن هیچ گونه كاربری عمومی مهمی وجود نداردمتفاوت خواهد بود در این حالت بهترین طراحی كاشت ، طرحی است كه از روی آن بتوان تفاوت كاركردی فضای مجاور با نواحی اطرافش احساس كرد. به طور عینی اگر شخصی را در نظر بگیرد كه سوار بر اتومبیل از خیابان درحال عبور است در شرایط مطلوب وی باید بتواند محل هر یك از كاربری های عمومی را از تفاوتهای پدیدآمده در وضعیت پوشش گیاهی جداره های خیابان درك كند. تفاوتهای ساختاری در وضعیت پوشش گیاهی می تواند به گونه ای باشد كه به عنوان یك عامل تاكیدی بیانگرتغییر عملكرد در خیابان بوده ( مثلا بیانگر وجود موزه) و بیننده را نسبت به بررسی و شناخت این تغییر به فراست اندازد  یا به عنوان یك نشانه مانا شخص بتواند بر اساس تصویر ذهنی تغییر یافته در نوع كاشت ، جهت شناخت مكان یا توصیف آن برای دیگران استفاده كند.

ساختار فضایی بافت پیرامون خیابان نیز بر طراحی كاشت اثر مستقیم می گذارد. این مورد بویژه از لحاظ ارتفاعی مطرح است به این ترتیب كه باید بین ارتفاع درختان حاشیه خیابان و ارتفاع ساختمانهای محاور در دو طرف تعامل برقرار باشد.

فاصله كاشت درختان در كنار خیابان بر اساس گستردگی تاج درخت در سن بلوغ و فضای اطراف تنه درخت از دیگر مواردی هستند كه در طراحی كاشت باید به آنها توجه داشت .

2- سایه اندازی درختان در معابر شهری :

یکی از  مهمترین مزایای كاربرد درختان در فضاهای شهری ( با توجه به اقلیم و تابش شدید آفتاب در اكثر ایام سال در بسیاری از نقاط ایران) سایه اندازی و تامین سایه است چرا كه درختان بواسطه عملكردهای چند گانه دوام و كارایی بیشتر نسبت به عناصر مصنوع نظیر انواع سایبانها ، قابلیت استفاده بیشتری دارند. نكته ای كه در هنگام انتخاب گونه های گیاهی باید به آن توجه داشت.

محاسبه سطح سایه انداز درختان در نواحی بیابانی و نیمه بیابانی در فصل تابستان و زمستان دارای اهمیت است یعنی كوتاهترین و بلندترین سایه – زیرا در تابستان وجود سایه و در زمستان نبود سایه اهمیت دارد بویژه اینكه درخت مورد نظر از گونه های همیشه سبز باشد كه در این صورت سایه زمستان آن می تواند باعث یخ زدگی معابرگردد.

نكاتی در خصوص سایه اندازی درختان :

* سایه اندازی درختان در معابر با جهت شرقی – غربی و در مورد پیاده روهای شمالی خیابان اهمیت فراوانی دارد. در صورتی که پیاده روهای جنوبی عموما به وسیله ساختمانهای مجاورسایه موردنیاز تامین می گردد و وجود درختان نقش چندانی در ایجاد سایه ندارد.

* در معابر با جهت شمالی -  جنوبی بواسطه آنكه جهت تابش خورشید با جهت خیابان یکی است عمدتا درختان به اندازه معابر شرقی- غربی در سایه اندازی پیاده روها نقشی ندارد.

پیاده روهای جنوبی عمدتا به وسیله ساختمانهای مجاور سایه اندازی می شونددر این  حالت گیاهان سایه مورد نیاز دسترسی سواره راتامین خواهند نمود.

گیاهان با ارتفاع مختلف ، سطوح سایه مختلفی ایجاد می كنند. بر این اساس خط لبه سایه می تواند در طراحی بسیار مهم باشد.

3- ضوابط طراحی فضای سبز معابر :

دسترسی های پیاده رو :

-        شكل آن نواری است

-        عرض آن حداقل 90 تا 150 سانتیمتر است

-        فاصله كاشت نهال درخت در آن از نخستین عامل ساختمان با احتساب عرض محور پیاده رو نباید از 3 تا 3.5 متر كمتر باشد.

-        معابر مختص عبور پیاده ، باید بوسیله درختچه هایی به ارتفاع حداكثر 40 سانتیمتر پوشیده شود.

-        سطح خاك ، تقریبا باید هم سطح معبر پیاده باشد.

دسترسی های كند رو :

-        شكل آن نواری است

-        فضای سبز باید در دو طرف دسترسی استقرار یابد.

-        عرض آن حداقل 90تا 150 سانتیمتراست

-        فاصله كاشت درخت، از نخستین عامل ساختمان با احتساب عرض محور پیاده حداقل 3 تا 3.5 متر است.

-        سطح خاك ، باید نسبت به سطح عبور وسایل نقلیه ، پائین تر باشد.

دسترسی های تندرو :

-        شكل آن نواری است

-        باید در دو طرف و در میان دسترسی استقرار یابد.

-        عرض آن در هر طرف حداقل 5.2 متر و در وسط1/1متر باشد.

-        حداقل فاصله عرضی نخستین درخت از عرض دسترسی پیاده باید 3.5متر باشد.

-        سطح خاك در نوارهای هر طرف، باید تقریبا هم سطح حاشیه های عبور وسایل نقلیه باشد.

-        سطح خاك در نوار میانی ، باید نسبت به سطح عبور وسایل نقلیه ، بالاتر قرار گیرد.

دسترسی های خیلی تندرو :

-        شكل آن نواری است.

-        محل استقرار در دو طرف ودر میان دسترسی.

-        حداقل عرض نوار فضای سبز در هر طرف ، 13 متر و در میان، 1/1متر است.

-        حداقل فاصله عرض آخرین درخت از عرض دسترسی پیاده ، باید 3.5 متر باشد.

-        سطح خاك در نوارهای هر طرف باید تقریبا هم سطح حاشیه های عبوروسایل نقلیه باشد.

-        سطح خاك در نوار میانی ، باید نسبت به سطح عبور وسایل نقلیه ، بالاتر قرار گیرد.





طبقه بندی: فضای سبز شهری،
.: Themes By broken_my.anjelita :.


تمامی حقوق این سایت محفوظ است | طراحی : Broken_my.anjelita

قالب وبلاگ

قالب وبلاگ

قالب بلاگفا

قالب وبلاگ

قالب وبلاگ

چت

اخلاق اسلامی

قالب بلاگ اسکای

قالب وبلاگ

download

فروشگاه اینترنتی ایران آرنا